Wypowiedzenie umowy o pracę w Niemczech — co możesz teraz zrobić

Jak postępować: pięć zasad

„Przy wypowiedzeniu w Niemczech najczęściej decyduje termin trzech tygodni — i to, czy wypowiedzenie w ogóle spełnia wymogi", mówi Rechtsanwalt (niemiecki adwokat) Sebastian Müller. Jego pięć zasad:

• 1. Pilnuj trzech tygodni. Pozew do sądu pracy nie znosi zwłoki (§ 4 KSchG).
• 2. Sprawdź formę. Bez pisma z podpisem wypowiedzenie jest nieważne (§ 623 BGB).
• 3. Sprawdź ochronę. Staż ponad 6 miesięcy i większy zakład — wtedy potrzebny jest uzasadniony powód (§ 1 KSchG).
• 4. Policz okres wypowiedzenia. Im dłuższy staż, tym dłuższy okres (§ 622 BGB).
• 5. Nic nie podpisuj pochopnie. Zwłaszcza porozumienia o rozwiązaniu umowy.

Czy to brzmi znajomo?

Typowe sytuacje — streszczone i bez nazwisk:

• Wypowiedzenie e-mailem. Pracodawca „zwalnia" mailem lub przez WhatsApp — to nie kończy umowy, bo brakuje formy pisemnej (§ 623 BGB).
• Bez podania powodu. W większym zakładzie i przy dłuższym stażu wypowiedzenie bez uzasadnionego powodu jest zwykle społecznie nieuzasadnione (§ 1 KSchG).
• Termin ucieka. Od doręczenia minęło już ponad dwa tygodnie — trzy tygodnie na pozew biegną dalej (§ 4 KSchG).

Wypowiedzenie w Niemczech: stan prawny prosto wyjaśniony

Forma pisemna (§ 623 BGB)

Rozwiązanie umowy o pracę przez wypowiedzenie wymaga do swojej ważności formy pisemnej; forma elektroniczna jest wykluczona (§ 623 BGB). W praktyce oznacza to: wypowiedzenie musi być na papierze i własnoręcznie podpisane przez pracodawcę. E-mail, skan, SMS czy wiadomość w komunikatorze nie wystarczą — a ustne wypowiedzenie w ogóle nie kończy stosunku pracy.

Ochrona przed wypowiedzeniem (§§ 1, 23 KSchG)

Jeśli Twój stosunek pracy trwa w tym samym zakładzie bez przerwy dłużej niż sześć miesięcy, wypowiedzenie jest bezskuteczne, gdy jest społecznie nieuzasadnione (§ 1 KSchG). Społecznie uzasadnione jest tylko wtedy, gdy opiera się na przyczynach w Twojej osobie, w Twoim zachowaniu albo na pilnych potrzebach zakładu. Ta ochrona nie obowiązuje jednak w małych zakładach — z reguły przy nie więcej niż dziesięciu pracownikach (§ 23 KSchG). Nawet wtedy pozostają jednak forma pisemna, okres wypowiedzenia i trzytygodniowy termin na pozew.

Okres wypowiedzenia (§ 622 BGB)

Podstawowy okres wypowiedzenia wynosi cztery tygodnie — do piętnastego albo do końca miesiąca kalendarzowego (§ 622 ust. 1 BGB). Przy wypowiedzeniu przez pracodawcę okres wydłuża się wraz ze stażem: po dwóch latach do jednego miesiąca, po pięciu latach do dwóch, po ośmiu latach do trzech miesięcy — i dalej aż do siedmiu miesięcy przy bardzo długim stażu (§ 622 ust. 2 BGB). Zawsze liczy się faktyczny czas zatrudnienia.

Termin trzech tygodni (§ 4 KSchG)

Jeżeli chcesz podważyć wypowiedzenie, musisz w ciągu trzech tygodni od doręczenia pisemnego wypowiedzenia złożyć pozew do sądu pracy o ustalenie, że stosunek pracy nie został rozwiązany (§ 4 KSchG). To najważniejszy termin w całej sprawie: kto go przekroczy, temu wypowiedzenie uznaje się za skuteczne, nawet jeśli było wadliwe (§ 7 KSchG).

Czy to się opłaca — i ile kosztuje?

Wstępna ocena nic nie kosztuje: dowiesz się, czy wypowiedzenie jest ważne, czy obejmuje Cię ochrona i jak się bronić. Uczciwa uwaga: to, jak zakończy się sprawa, zależy od okoliczności i dowodów; określonego wyniku nie da się zagwarantować. Ponieważ termin trzech tygodni jest nieubłagany, nie odkładaj sprawy. O naszym wynagrodzeniu rozmawiamy przejrzyście z góry. Informacje na tej stronie są po polsku; poradę wstępną koordynujemy, na życzenie ze wsparciem w języku polskim.